وزیر خارجه فرانسه برای مهیا کردن مقدمات سفر رئیس جمهور فرانسه به ایران در حالی وارد تهران شد که انتقادات بسیاری درباره مواضع گستاخانه فرانسه وجود دارد.

این برای اولین بار نیست که فرانسه در مراودات خود با جمهوری اسلامی ایران نقش طلبکارانه و خائنانه ای در پیش می گیرد. این کشور در زمان فشار و تحریم های ظالمانه هسته ای از کشورهای اصلی در اجماع سازی جهانی علیه ایران بود و برخی از شرکت های فرانسوی مانند توتال و پژو علی رغم داشتن قرادادهای بلندمدت پس از صدور اولین قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل به آن پشت پا زدند و خسارت سنگینی متوجه کشور کردند.

در زمان مذاکرات هسته ای نیز فرانسه و وزبر خارجه آن به  عنوان پلیس بد مذکرات تا توانستند چوب لای چرخ گفتگو ها گذاشتند و از آن به عنوان ابزاری برای گرفتن باج از کشورهای عربی و بستن قرادادها چند ده میلیاردی بهره بردند. از سوی دیگر فرانسه از جمله کشورهایی است که گروه های معاند جمهوری اسلامی ایران به راحتی در این کشور علیه منافع ملی ایران برنامه ریزی و اقدام می کنند و هرگز مانعی برای آنها ایجاد نشده است.

ژان ایو لودریان، وزیر خارجه فرانسه در حالی پای در پایتخت ایران گذاشت که پیش از سفر در بیانیه ای طلبکارانه و مزورانه خواهان پایان بخشیدن به برنامه موشکی کشور شده و ادعاهای واهی زیادی مطرح ساخته است:« طفرانسه بارها اعلام کرده است که برنامه موشکی ایران عاملی برای نگرانی‌های فراوان فرانسه و شرکایش است. این اقدام در راستای قطعنامه 2231 شورای امنیت نیست و عاملی برای بی‌ثباتی در منطقه محسوب می‌شود. ما همچنین مراتب نگرانی خود را در زمینه انتقال موشک به دیگران و کمک به گروهایی در منطقه اعلام کرده‌ایم. به همین دلیل ما امیدواریم که بتوانیم در مسیری درست با ایران مذاکره کنیم.»

همچنین به نقش ایران در منطقه انتقاد داشته و عنوان کرده : « نقشی که ایران در منطقه ایفا می‌کند، پیامدهای بی‌ثبات‌کننده‌ای برای این ناحیه دارد.» همچنین وزیر خارجه فرانسه در آستانه سفر به تهران گفت که ایران باید نگرانی‌ها درباره برنامه موشکی خود را به رسمیت بشناسد یا اینکه با تحریم‌های احتمالی مواجه خواهد شد.

به طور واضحی مقامات فرانسوی ایران را تهدید به تحریم برای عقب نشینی از مواضع موشکی و منطقه ای کرده اند. این مورد تنها در زمانی روی می دهد که دیپلماسی التماسی یا لبخند به اولویت سیاست خارجی تبدیل شود و پس از آن است که مقامات خارجی به خود اجازه دخالت و بی احترامی به خود می دهند. در سفر وزیر خارجه ایران به برخی از کشورهای اروپایی نیز مشاهده شد که به هواپیمای حامل ظریف سوخت داده نشد و در سفر به کرواسی نیز هیچ مسئولی از این کشور به استقبالش نیامد. مشخص نیست چرا یک مسئول اروپایی باید با مواضع طلبکارانه پای در ایران بگذارد و برای او فرش قرمز پهن و با بالاترین مقامات کشور نیز دیدارهای رسمی همراه با لبخند ژکوند داشته باشد.

متاسفانه باید اذعان کرد که حسن روحانی و تیم دیپلماتیکش همانند سیاست های شکست خورده زمان دبیر شورای عالی امنیت را در زمان مذاکرات هسته ای با تروئیکای اروپایی دنبال می کنند. اعتماد صرف و دل بستن به حمایت های اروپا در مقابل آمریکا. فرانسه در حال حاضر نشان داده که نمی توان به هیچ وجه در تقابل ایران و آمریکا روی کشورهای اروپایی حساب کرد. تعامل پوشالی با کشورهای اروپایی و اطمینان خاطر به حمایت از ایران در برجام از سوی این کشورها همان سیاست شکست خورده و تجربه شده است که همچنان دنبال می شود.

در همین حال اظهاراتی وجود دارد مبنی بر گفتگوهای موشکی با طرف های غربی که این امر می تواند بازی با منافع ملی تلقی شود. هرچند قاسمی، سخنگوی وزارت خارجه اعلام کرده گفتگو در برخی از موضوعات به معنای توافق یا مذاکره رسمی نیست و تنها مواضع اعلام می شود، ولی باید نگران بود، چرا که بسیاری از مذاکرات جدی بعدی نیز با همین زمزمه ها و حرف های درگوشی شروع شده اند. طرح مذاکرات موشکی توسط امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه و تلاش برای شکل بخشیدن به برجام موشکی، طرحی بسیار خطرناک است که در صورت لغزیدن مسئولان سیاست خارجی و دولتی تبعات بسیار سنگینی نه تنها در داخل بلکه در قدرت و اقتدار منطقه ای ایران بر جای خواهد گذاشت.

باید اذعان کرد در مراودات با کشورهای غربی در چند دهه اخیر، ایران همواره در مظان اتهام و تخریب قرار داشته و اروپا که به عنوان قطب میانه در ارتباط با کشورهای محور غرب در نظر گرفته می شود، در نهایت خود را با سیاست های آمریکا تطبیق داده و بیشترین ضربات را نیز کشور از این ناحیه متحمل شده است. هرچند تعامل با کشورهای جهان در صدر سیاست خارجی کشور قرار دارد ولی این نباید به بهای زیان و ضرر در منافع ملی و کوتاه آمدن در مواضع رسمی کشور باشد. غرب قائل به عقب نشینی کامل ایران در موضوعات مهمی چون هسته ای ، دفاعی- موشکی، حقوق بشر، منطقه و در نهایت ایدئولوژی انقلابی است و این امری است که جمهوری اسلامی را از درون تهی سازی خواهد کرد و تنها ماکتی از انقلاب و اسلام و جمهور بر جای خواهد ماند.

کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :